Fuck the system

 Bu dünyada ki en zor meslek  öğrencilik.. Sınavlar şu bu derken beynini resmen ele geçiriyo.. Ders çalışmıyorken bile aklın fikrin notlarda girceğin daha doğrusu sana gircek sınavlarda. Hem ders çalışamıyosun hem  de hiç bi şey yapamıyosun hayatını bildiğin boka çeviriyo.
  Çok mutsuzum ben ya ne olcak böyle şu genc yaşımda dert sahibi oldum resmen. Hiç bi şeyden zevk alamıyorum bildiğin bitkisel hayattayım. Geçicek ya inanıyorum ben bi gün diyesim varda diyemiyorum işte dilimin ucuna gelmesiyle gitmesi bi oluyo. Sınavlar neden var hele hele kpss. Onca sene yırtın ders çalışıyorum ben diye hayattan elini ayağını çek çekil bi köşeye elinde koca koca kitaplarla can çekiş boynun tutulsun falan sonra kpss den hiç bi şey yapama mal gibi kal. Vallahi çok korkuyorum ideallerim var benım ya. Hele bizimkiler bi taraflarıyla gülerler bana bi baltaya sap olamazsam. Hele bi de liseyi okul 2. si olarak bitirdiysen benim gibi  tamamdır yani millet sana  bi böcekmişsin  gibi bakar. Zaten seni yerle bi etmeye yer arıyorlar işsiz güçsüz hırdavatlar. 
 Geçende mahalleden birinin akrabası gelmiş işte tanışıyoruz çocukla kadın çocuğa diyo üniversite okuyo o okul ikincisiydi geleceği çok parlak onun ilerde kimseyi tanımaz. İçimden bi küfürler ediyorum varya. Lan nerden biliyorsun geleceğimin parlak olduğunu medyum musun sen okul notlarım iyi diye dahilik mi beklıyosun benden. Belki zevkine okuyorum belki  diplomalı ev hanımı olcam. Zaten korkuyorum ilerde bu sistem yüzüne mal gibi kalcam diye bi de böyle şeylerle karşılaşıp dahada korkuyorum bildiğin ezcekler. Allahım sen bana yardım et :(:( 
 Sınavlarada hayvan gibi çalışırdım lisedeyken eve gelir gelmez hop kitaplar sabaha kadar elimde defter kıtap bütün odaları turlardım kendı kendıme konuşur beyin felci geçirirdim bildiğin. Evdekiler sağlık durumumdan hep endişelenirlerdi tuhaf hareketler yapıyorum diye falan. Asıl amacım annem bana iş söylemesin diyeydi çünkü beni görür görmez yapılcak ne kadar iş  varsa sayardı. Bende genelde kitapların arkasına sığınırdım.
  '' Kızım kalk bulaşığı yıka'' içerden bi ses. '' Anneeeeeeeeeeeğ ders çalışıyorum sınavım var bulaşma 2 dk yaaaa '' genelde sınav öncesi evde yankılanan sesler . 
 Okula gidince de direk sorarlardı çalıştın mı sınava diye yok ya eve gittim başım acayip ağrıyodu uyudum akşama kadar sonra kalk yemek ye tv ye bak nete gir falan derken kitabın yüzüne bile bakamadım sabah gelirken baktıklarım var işte aklımda derdim. Bide bunun sınav sonrası var ' Sınav nasıldı'. Çok berbattı ya salladım hep:(   (benim klasik cevap)   Sonra yüksek notları aldıkça yemiyorlardı tabi. Şimdi düşünüyorum da çok dalavereci bi kızmışım ya. Geçmiş zamanlı konuşuyorum ama hala böyleyim değişen bi şey yok.
 Bi de annemin meşhur bi sözü vardır habire ders arkasına saklanıyosun, eğer iyi niyetimi suistimal ediyorsan hayrını göremezsin çalıştığın derslerin diye. Nitekim de göremedim hayrını   tuttu kadının bedduaları. Tamam kaytarıyordum ama derste çalışıyordum bende insanım arada ders dışı şeyler yapmak benimde hakkımdı neden beddualar yerini buldu ki.
  Boktan bi okulda bana göre güzel başkalarına göre okunası olmayan  bi bölümü okuyorum şimdi. Nerde manyak nerde psikopat nerde gerizekalı varsa hepsi bizim okulda. Yakışıklı desen oda yok her biri tipten müebbet yemiş sanki. Oysaki küçükken böyle mi düşlüyodum.. Üniversitede biriyle tanışıp filmlerdeki gibi aşk yaşıcaktık sonrada kır düğünüyle evlenip düşmanları çatır çatır çatlatcaktık. Gel gör ki şimdi okuldan peşimde alacaklılar varmış gibi ışık hızıyla kaçıyorum ders biter bitmez. Tüm hayallerim yerlerde sürünüyo.